VV Sittard 4 – OVCS 1

Na de winstpartij van vorige week tegen De Leeuw 6, nam OVCS 1 het op tegen de Instagram rivaal Sittard 4. Om nu te spreken van een derby is wat overdreven, maar laten we het “The battle for Sittard” noemen. Sittard 4 deed het de afgelopen weken wat wisselvallig. De ploeg zou geteisterd zijn door de nodige blessures. Of zoals ze zelf vertelde: “we hadden jullie gepakt als iedereen fit was.” Maar in de thuiswedstrijd mocht OVCS 1 niet klagen nadat het met 2-1 aan het langste eind trok. Benieuwd wie deze editie op zijn naam schrijft.

OVCS moest al vroeg aanwezig zijn op het sportpark in het Limbrichterveld. Kwart over 9 om precies te zijn, een tijdstip waarop normaal alleen bakkers, melkboeren en verdedigers wakker zijn. Op dit soort momenten zie je duidelijk dat de boetepot begint te werken, want op de minuut nauwkeurig was iedereen op tijd aanwezig. Ditmaal stond er een verassing voor de spelers te wachten. Davy “Altijd aanwezig, nooit spelen” Kox was door zijn aanhoudende blessureleed officieel toegetreden tot de leiding van OVCS 1. Of dat nu een promotie is of een elegante manier om hem uit de selectie te halen, laten we in het midden. Maar Davy mocht inmiddels al bij twee wedstrijdbesprekingen aanwezig zijn, waar hij direct zijn stempel drukte. Die wedstrijdbesprekingen waren in klad op een bord geschreven. Dat was vervolgens zo onleesbaar geworden, dat het maar goed is dat Quint “de trainert” Schreijnders deze aan ons voorlas.

“Moet ik iets over de opstelling vertellen? Waarschijnlijk niet.” – Quint “de trainert” Schreijnders

Na het voorlees uurtje van Quint begon Jeroen kort aan zijn wedstrijdbespreking. Die was zoals gebruikelijk goed voorbereid en vol instructies waarvan uiteindelijk maar moet blijken of ze ook opgevolgd worden. Aan de moeite ligt het iedere week in ieder geval niet. OVCS had vervolgens kort tijd om zich om te kleden en de warming up te gaan doen.

Die warming up moest gedaan worden op een stuk plastic dat niet de naam ‘voetbalveld’ verdient. Voor de mensen die al langer voetballen: het lijkt op het oude kunstgrasveld van SVM, waar je na één val direct een schaafwond had waar je huisarts nog weken plezier van had. Zeer kort, volgestopt met korrels en ook nog licht nat van de regen. Dat betekende voor de spelers aanpassen aan de omstandigheden, want we spelen allemaal op datzelfde plastic. De warming up was sterk. Positiespel ging goed, afwerken was behoorlijk stijlvol. Daar moeten ook de keeperskunsten van Floriaan “de puma” Gruisen bij vermeld worden, die sterk enkele ballen er uit hield.

Na de gebruikelijke shirtwissel kon de eerste helft van start gaan. Een eerste helft die gedomineerd werd door OVCS. De aanval werd regelmatig gevoerd en de bal ging redelijk goed van links naar rechts. Omdat het veld behoorlijk glad was, schoot de bal ook regelmatig door. De zorgde ervoor dat het spel soms wat onzorgvuldig leek, terwijl dat niet het geval was. Sittard verdedigde sterk de eerste helft en gaf zich met het volle team de taak om zo min mogelijk goals te incasseren. En dat deed het redelijk goed. Voorzetten werden weggewerkt en er werd stevig verdedigd. Zelfs iets te stevig, waarna Lars van de Looverbosch over het knietje ging en in de 16 werd neergelegd. De scheids vond dit, net als alle andere personen op en naast het veld, een penalty voor OVCS. Na een korte aanloop was het Stefano “de rustige” Iovine die de penalty keurig achter de paal in het zijnet krulde en de 0-1 op het scorebord liet noteren. Je kon daarna niet spreken over een ban die gebroken was, want het liep niet storm met de doelpunten. Maar Sittard had maar 1 oplossing voor het aanhoudende, aanvallende spel van OVCS: de bal naar voren peren. Die ballen werden eenvoudig opgevangen door de verdedigers van OVCS, om vervolgens weer richting het doel van Sittard te voetballen. Éénrichtingsverkeer, zonder rotondes. OVCS had recht op nog een penalty, maar de scheidsrechter vond eentje wel prima. En volgens hem was de scheidsrechter in de thuiswedstrijd niet eerlijk geweest, dus was dit zijn revanche. OVCS moest het dus op het veld laten zien. Vlak voor rust wist OVCS nog een doelpunt te produceren over de as van het veld. Floriaan speelde Mark “McMuffin” van Hulst in, die de bal naar Devon “de solo” Stassen speelde. Die vond op zijn beurt Nanne “de laatkomer” Poiesz. Nanne werd niet lastig gevallen door de verdedigers, waardoor hij rustig kon uithalen en de 0-2 kon binnenschieten.

In de rust werden wat wissels toegepast en kon OVCS genieten van Ranja in echte plastic bekers. Je zou ondertussen kunnen gokken dat ze aandelen in de plastic hebben met dat veld. OVCS moest in de 2^e helft lekker doorgaan met waar ze mee bezig waren en de bal laten gaan. Belangrijk was de rust te bewaren.

In de tweede helft beet Sittard duidelijk wat meer van zich af. Ook zij hadden wat personele wijzigingen doorgevoerd, waardoor ze qua veldspel wat beter uit de verf kwamen. Daar moest OVCS toch wat aan wennen, omdat men in meer duels terecht kwam dan voorheen. Maar, ook nu was OVCS nog steeds de betere. Met de personele wijzigingen lukte het niet direct om het veldspel op niveau 1^e helft te krijgen, maar duidelijk was dat OVCS eerder een doelpunt zou maken dan Sittard. En uiteindelijk viel dat doelpunt dan ook. Finn “de witte Brobbey” Vahsen wilde met een hakje zijn tegenstander verschalken. Dat mislukte dusdanig, dat de tegenspeler hier zelf ook van schrok. Hij legde de bal bij Stijn “Stinna” Reijnders in de voeten, die vervolgens koelbloedig de trekker overhaalde en de 0-3 binnen werkte. Bewijs dat zelfs slechte ideeën soms goed uitpakken. Daarmee was het wel zo’n beetje gedaan. Tot 5 minuten voor tijd. Vanuit een goedlopende aanval werd Colin “scheenplaatje” Snijders gevonden door Lars van de Looverbosch. Die kreeg de bal zo kort op de keeper in de voeten gespeeld, dat het voor hem een eenvoudig was om de bal binnen te werken en de eindstand op 0-4 te zetten. Daarmee is OVCS definitief 2^e in de ranglijst geworden en kan de ploeg niet meer stijgen of zakken.

Wat wel behoorlijk gestegen is, is de boetepot. In het vorige wedstrijdverslag stond de tussenstand op € 476,-. Normaal gesproken staat hier dat Nanne koploper is in de totaalstand. En dat is ook nu weer het geval. Nanne is 1 dag ingehaald door nummer 2 Mark “McMuffin” van Hulst. Maar Nanne zou Nanne niet zijn daar direct wat aan te doen en zijn koppositie te verstevigen en nu op € 53,50 te staan. Aangezien er inmiddels 2 weken verstreken zijn, kan vermeld worden dat de boetepot momenteel op € 560,50 staat, een stijging van € 84,50. Daar is menig belegger jaloers op. OVCS 1 heeft inmiddels ook de eindstand van vorige jaar overtroffen, met nog 2 wedstrijden te gaan.

Komende week speelt OVCS 1 zijn een na laatste wedstrijd, uit tegen S.V. Argo 3. De wedstrijd is al vroeg (10 uur), dus u kunt langs de lijn wakker worden met een kop koffie. OVCS 1 zal voor de doelpunten zorgen. Tot dan!